2006/May/20

1. ให้เกิดความเคยชินกับตัวอักษรโรมัน

ผู้ที่เริ่มเรียนภาษาญี่ปุ่น เมื่อเห็นตัวอักษรโรมันที่ญี่ปุ่นใช้อยู่ มักออกเสียงเป็นภาษาอังกฤษไปหมด เช่น sake = เหล้าสาเก ญี่ปุ่นอ่าน "ซาเกะ" อังกฤษอ่าน "เซค" ดังนี้เป็นต้น ฉะนั้นก่อนอื่นโปรดนึกอยู่ในใจเสมอว่า สระของญี่ปุ่นออกเสียงผิดกับภาษาอังกฤษ

ถ้าสระเหล่านี้มีขีดบนหัว ให้ออกเสียงยาว เช่น ā ให้อ่านว่า อา- เสียงสั้นยาวมีความสำคัญสำหรับภาษาญี่ปุ่น คำที่มีเสียงเดียวกัน แต่มีความหมายแตกต่างกันตรงที่ออกเสียงสั้นยาว เช่น hodo (โฮโดะ) = ราวๆ hodō (โฮโด-)= ทางเท้า hōdō (โฮ-โด-) = ข่าวสาร เป็นต้น

2. ให้เกิดความเคยชินกับการออกเสียง

ทำความเข้าใจกับวิธีออกเสียง มีบางคำที่ออกเสียงยากหน่อย ก็ได้อธิบายวิธีออกเสียงไว้ให้พอเป็นแนวทางแล้ว ขอให้คนญี่ปุ่นหรือผู้ที่รู้ภาษาญี่ปุ่นช่วยออกเสียงให้ฟัง จะช่วยในการออกเสียงได้มาก

ภาษาญี่ปุ่นนั้นแทบจะกล่าวได้ว่า ไม่มีเสียงหนักเบาเหมือนภาษาจีน จะมีก็แต่เพียงบางคำที่มีเสียงหน้าต่ำ เสียงหลังสูง หรือกลับกัน เช่น hashi = สะพาน hashi = ตะเกียบ แต่ไม่ถือเป็นเรื่องสำคัญในภาษาพูด

2006/May/14

คะตะคะนะ (ญีุ่ปุ่น: 片仮名; อังกฤษ: Katakana) เป็นตัวอักษรสำหรับแทนเสียงในภาษาญี่ปุ่นประเภทหนึ่ง ใช้ในหลายกรณี ได้แก่

  • ใช้เขียนคำที่ยืมมาจากภาษาต่างประเทศ ชื่อชาวต่างประเทศ และชื่อสถานที่ในต่างประเทศซึ่งเป็นวิสามานยนาม เช่น ホテル (โฮะเตะรุ หรือ Hotel)
  • ใช้เขียนคำซึ่งเลียนเสียงในธรรมชาติ เช่น ワン ワン (วัง วัง เสียงเห่าของสุนัข)
  • ใช้เขียนชื่อญี่ปุ่น (和名) ของสัตว์และแร่ธาตุ เช่น カルシウム (คารุซิอุมุ หรือ แคลเซียม)
  • ใช้ในเอกสารใช้ยุคก่อนส่งครามโลกครั้งที่สอง (ใช้ร่วมกับตัวอักษรคันจิ)
  • ใช้ในโทรเลข และระบบคอมพิวเตอร์ในช่วงก่อนเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2531 ซึ่งยังไม่มีการใช้ระบบตัวอักษรหลายไบต์ (เช่น ยูนิโคด)

ตัวอักษรคะตะคะนะนั้นถูกสร้างขึ้นในยุคเฮอัน (平安時代) โดยนำมาจากส่วนหนึ่งของตัวคันจิ

ตารางตัวอักษรคะตะคะนะ

vowelsyōon
aiueoyayuyo
kakikukekoキャ kyaキュ kyuキョ kyo
sa shisusesoシャ shaシュ shuショ sho
tachitsutetoチャ chaチュ chuチョ cho
naninunenoニャ nyaニュ nyuニョ nyo
hahifuhehoヒャ hyaヒュ hyuヒョ hyo
mamimumemoミャ myaミュ myuミョ myo
yayuyo
ra rirureroリャ ryaリュ ryuリョ ryo
wa(ヰ) wi(ヱ) we wo
n
gagigugegoギャ gyaギュ gyuギョ gyo
zajizuzezoジャ jaジュ juジョ jo
daヂ (ji)ヅ (zu)dedoヂャ (ja)ヂュ (ju)ヂョ (jo)
babibubeboビャ byaビュ byuビョ byo
papipupepoピャ pyaピュ pyuピョ pyo

2006/May/12

ฮิระงะนะ (ญี่ปุ่น: 平仮名 ; อังกฤษ: Hiragana)คือ อักษรในภาษาญี่ปุ่น ซึ่งเป็นหนึ่งในสามของอักษรญี่ปุ่นที่ใช้ในปัจจุบันควบคู่กับคะตะคะนะ และคันจิ ซึ่ง ฮิระงะนะ และ คะตะคะนะ ทั้งคู่เป็นระบบคะนะที่ตัวอักษรหนึ่งตัวแสดงถึงหนึ่งเสียง ในแต่ละ"คะนะ"สามารถเป็นได้ทั้งในรูปสระและวรรณยุกต์หรือตัวสะกด

ฮิระงะนะใช้สามารถใช้สำหรับคำที่ไม่มีในตัวอักษรคันจิ sinvใช้ในส่วนท้ายของคำกริยาหรือใช้เป็นคำช่วย และฮิระงะนะใช้สำหรับเป็นคำอ่านสำหรับตัวอักษรคันจิ เพื่อช่วยให้ผู้อ่านได้ ซึ่งเรียกว่าฟุริงะนะ

ตารางตัวอักษรฮิระงะนะ

vowelsyōon
aiueo(ya)(yu)(yo)
kakikukekoきゃ kyaきゅ kyuきょ kyo
sashisusesoしゃ shaしゅ shuしょ sho
tachitsutetoちゃ chaちゅ chuちょ cho
naninunenoにゃ nyaにゅ nyuにょ nyo
hahifuhehoひゃ hyaひゅ hyuひょ hyo
mamimumemoみゃ myaみゅ myuみょ myo
yayuyo
rarirureroりゃ ryaりゅ ryuりょ ryo
wa(ゐ)wi(ゑ)wewo
n

gagigugegoぎゃ gyaぎゅ gyuぎょ gyo
zajizuzezoじゃ jaじゅ juじょ jo
da(ji)(zu)dedoぢゃ (ja)ぢゅ (ju)ぢょ (jo)
babibubeboびゃ byaびゅ byuびょ byo
papipupepoぴゃ pyaぴゅ pyuぴょ pyo